Medische molen deel 2

Nadat ik alle ellende van de afgelopen tijd had gehad, werd het weer tijd voor een flinke dosis positiviteit. Er werd actief aan mijn conditite gewerkt en ik wilde ook steeds meer snoepjes. Nou ik dacht dus dat er niet veel meer mis kon gaan.

Helaas bleek dat iets anders te lopen… Suus aaide me op een dag en voelde ineens een knobbel bij mijn linkerschouder. Doordat ze het in de Vordense dierenkliniek in de zomer over Kanker hadden gehad twijfelde Suus geen seconde en er werd gelijk een afspraak gemaakt bij mijn eigen dierenarts.

We konden snel terecht en de bobbel werd goed bevoeld.
Ik vond het niet heel erg fijn, maar het moest nou eenmaal eventjes. De dokter vond het zo ernstig dat ik zo snel mogelijk geopereerd moest worden om de knobbel te verwijderen.

1. Dan kon het op kweek gezet worden om te kijken wat ‘het’ was.
2. Als ‘het’ echt kanker was dan was het gelijk weg.

Er kon ook een punctie gedaan worden, maar dan moesten ze me later alsnog opereren dus ik ben blij dat Suus had besloten dat we dat maar gelijk zouden doen. Door de trouwdag die op de planning stond wilde Suus nog proberen of het een maand uitgesteld kon worden maar zo veel tijd was er niet. Dan maar met een geschoren schouder bij de ceremonie ;).

Het snoepje was weer heerlijk meneer in de witte jas!

Op 14 oktober ben ik uiteindelijk geopereerd en vijf dagen later kregen we het verlossende telefoontje: Het was geen Kanker! Wat dan wel?? Een verwaarloosde ontsteking die was gaan woekeren… Hmmm, toch nog een link met het zomer verhaal? Ik heb geen idee maar ik ben wel blij dat het er allemaal weer uit is, nu kan ik weer lekker ondeugend doen enzo!
Deze ontsteking zat zo diep dat Suus en de andere deze nooit eerder hadden kunnen ontdekken. Hij was 5 centimeter diep en 3 centimeter breed. Dus er zat ook nog heel veel wat niet eens gevoeld kon worden! Dat was wel even schrikken.

Mij krijgen ze niet zomaar klein…!

Evy thuis na knobbel 14 oktoberHiernaast zien jullie een foto van Suus en mij toen ik net weer thuis was na de operatie.
Nog een beetje duf & suf van de narcose, maar onwijs blij dat ik daar niet hoefde te blijven! Wel leuk hoor die dansende olifantjes die voor mijn neus heen en weer springen… 🙂
Nu mag ik wéér aansterken en ga ik proberen mijn haar zo snel mogelijk aan te laten groeien voor de grote dag!

Dikke Lebber,
Evy.

Verhaal van de dag

Leave a Reply